Dag 20 – Hoe ga ik met heimwee om?

20 DECEMBER 2016


Heimwee, mijn moeder en mijn opa

Boeiende interviews over heimwee met twee studenten op de Haagse Hogeschool.
“Nee, heimwee, zelf natuurlijk natuurlijk niet. Alhoewel ik nog heel even in Irak heb gewoond. Maar mijn vader mijmert heel vaak over het mooie huis dat hij moest achterlaten. Heimwee ja. Hij gaat gelukkig voor hem regelmatig op vakantie, dan bezoekt hij iedereen”.
“Mijn grootmoeder kan niet meer terug naar Turkije, daarvoor te veel op leeftijd, Maar ze belt iedere week met haar vriendinnen daar, nog steeds. Ze denkt er veel aan, noem het heimwee. Die vriendinnen; die houdt ze heel goed bij”.

Bekijk het filmpje van dag 20 van de Haagse Luikjes


Leven tussen twee werelden

Vervolgens in gesprek met Eveline van de Putte, in onze huiskamer van de centrale bibliotheek. Heimwee als bron van eenzaamheid is complex. Eveline van der Putte (op de foto) schreef een boek over leven tussen twee werelden. “Zo sprak ik een mevrouw die terugging naar Argentinië en weer ontzettende heimwee kreeg naar Amsterdam”. Het handelingsrecept van Eveline: Samen met anderen herinneringen ophalen, telkens weer. Dat helpt (een beetje..)

Als er geen familie meer is

Aan het einde van de dag gingen we naar het supergezellige Vadercentrum in Laak. Daar kun je je bijna niet eenzaam voelen!
Met een Turkse en Marokkaanse man (9 kinderen!) en Surinaamse vrouw praatten we – letterlijk met de kaart erbij – praten over hun geboortelanden. Zij deden hun ogen dicht en sprongen bij wijze van spreken weer even in die zee. Waar ze in hun jeugd waren opgegroeid. Heimwee is er wel maar wordt sterk minder wanneer de familie afneemt in getal. Dan is die terugkeer ook geen motief meer; je moet dan toch echt doen met je familie hier. En; als je echt gesetteld raakt in Nederland, dan is er ook mentaal geen weg terug. “Het is hier zo goed geregeld en er is werk”.